گریز خاموش آب

آب، حتی در روزی خنک مانند 20 °C، از سطح خود مولکول‌به‌مولکول جدا می‌شود؛ تبخیر، گذارِ پیوسته‌ای است که از چند ثانیه تا چند ساعت امتداد می‌یابد، آن‌گاه که سریع‌ترین ذراتِ مایع با هوا درآمیزند. ما نمی‌توانیم آن را مستقیم ببینیم، زیرا بخار آب بیشترِ اوقات شفاف است؛ ردّش را در خشک شدنِ لباس‌ها، خنک شدنِ پوست، و کم‌رنگ شدنِ بوی خاک پس از باران می‌گذارد. اگر می‌شد آن را دید، چونان شمارِ بی‌پایانی از گریزهای نامرئی می‌نمود که از سطحِ یک آب‌گرفتگی برمی‌خیزند.