Bambino Yavrusu Kediler: Kırışık, Pıtırcık, Harika Meraklılar

Bir Bambino yavru kedi çoğu zaman, sanki yumuşak kıvrımların içinde “sarılı”ymış gibi görünen bir ifadeyle doğar: kırışık bir cilt, pürüzsüz ya da hafif tüylü bir his ve, gövdesinden daha büyükmüş gibi duran iri hatlar. Bambinolar tüysüz bir ırktır (çok az ya da hiç tüy yoktur); bu yüzden ciltleri, daha erken dönemlerden itibaren bile kolayca fark edilir. İlk günlerde yavru kedinin dünyası genellikle yakında, sıcak ve loştur; anne ve kardeşlerinin yanında dururken hızla annesinin sütüyle büyür. Gelişim çok hızlı ilerler. Yavru kedinin gözleri yaklaşık bir hafta sonra açılmaya başlar; ancak zamanlama yavrudan yavruya değişir. Görme netleşmeye başladıkça, kısa süreli dikkat patlamaları görebilirsiniz: yumuşak seslere dönme, hareketi izleme ya da dinliyormuş gibi olduğu yerde olduğu gibi durma. Kulaklar genellikle ilk iki haftanın içinde daha dik bir konuma doğru gelir ve koordinasyon, dengesiz baş eğilmelerinden daha iyi dengeye doğru adım adım gelişir. Yavrular üçüncü-dördüncü haftaya yaklaşırken, çok genç bir Bambino’da bekleyebileceğiniz o pıtırcık denemeler daha “amaçlı” hale gelir. Kısa bacaklar ve kompakt vücut yapısı oyunu engellemez; tam tersine, sık sık “pike” prova hareketleri görürsünüz: yavaş yaklaşımlar, zıplayışın ortasında kısa takılmalar ve bolca yere iniş-olayı dene tekrar enerjisi. Bu aşamada birçok yavru kedi, hem hâlâ emmeye bağlıyken küçük tadımlarla yumuşatılmış yiyeşileri araştırmaya da başlayabilir. Bu erken dönemde sosyal bağlar doğal olarak oluşur. Yavrular, sürekli temas sayesinde birbirlerinin koku ve rutinlerini öğrenir; ayrıca anneden gelen nazik bir sıcaklık da onlara iyi gelir. Aktif olarak emzirilmiyorlarsa bile, güvenli ve sarılmalık bir yuva onların vücut ısısını daha iyi dengelemesine ve tanıdık ritimlere yerleşmesine yardımcı olur.