پنجره‌ای، گرم از رازها

پنجرهٔ کوچک آجری می‌درخشد، انگار اتاقی را در دستانش نگه داشته باشد. نزدیک‌تر که می‌شوی، هوا کهربایی و آرام می‌شود: اجاقی که ترق‌وتروق می‌کند، خارهای ریز کتاب‌ها، سایه‌های نرم که در هر گوشه تا خورده‌اند. حتی سکوت هم زیسته به نظر می‌رسد، مثل اینکه کسی همین حالا فنجانی را زمین گذاشته باشد.